Posted on

Gezocht: Regeerakkoord voor mijn interne NAH kabinet

De huidige strubbelingen in de politiek doen mij denken aan mijn eigen interne strijd sinds ik NAH heb; Ik mis een regeerakkoord. Ik ben zoekend naar een goed voelende compromis tussen willen en kunnen.  Wellicht moet ik ook opzoek naar een nieuwe verkenner en formateur.

Niet dat mijn huidige informateur gevoelige informatie heeft gelekt ofzo, maar het vormen van een coalitie duurt nu al een paar jaar. De zoektocht naar een goede balans tussen willen en kunnen waar ik me ook echt tevreden bij voel blijft een lastig vraagstuk. Misschien wil ik stiekem ook niet dat er een akkoordje ontstaat. Want akkoord gaan met een compromis voelt als settelen voor minder dan ik eigenlijk echt wil. Een dagindeling die past mijn huidige kunnen voelt als een B-keus. Of eigenlijk meer als moeten dan een keus.

Maar goed, mijn informateur heeft dus niet gelekt. Al heeft mijn overheid trouwens wel een ander gigantisch lek. Een continu energielek. Geld bijlenen voor een steunpakket is eigenlijk ook geen optie. De rente staat namelijk torenhoog. Leen ik dan geld van mijn Centrale Bank genaamd ‘Gewoon blijven gaan met die Banaan’? Dan vordert de bank rente op mijn lichaam, die betaalt moet worden in ‘verplicht rusten’. Doe ik dat niet, dat legt ze gewoon beslag om mijn lichaam.

De uitslag van mij interne NAH verkiezing was duidelijk. Net als in Nederland twee partijen die de meeste zetels innemen in de 2e Kamer. De  twee belangrijkste partijen in mijn interne NAH kabinet heb ik omgedoopt tot ‘Partij van het Lichaam’ die mijn kunnen vertegenwoordigt en ‘Partij van de stiekeme Geest’ die mijn wil symboliseert.  

Het partijprogramma van De stiekeme Geest is erg levendig en in het nu. Het pleit voor het invullen  van mijn verlangens en de dingen die ik mis. Hun slagzin;

‘Vind jij het stiekem ook lastig om de maatschappij aan je voorbij te zien gaan? Je omgeving carrière te zien maken, huizen te zien kopen en letterlijk vooruit te zien gaan? Doe er dan wat aan!

Stiekem voel ik dit nog steeds af en toe en denk ik verlekkerd terug aan de tijd dat ik ‘s ochtends wakker werd met een kop koffie in de auto. Luisterend naar radio 538 terwijl ik samen met de rest van werkend Nederland in de file stond. Ik weet dat het geen zin heeft, maar het gemis naar ‘het oude’ blijft wel. Mijn vrienden zitten vol in de fase van huizen kopen, carrière maken, kinderen en noem het maar op. Het zorgt niet voor een gevoel van jaloezie of het iemand iets niet gunnen. Sterker nog, ik zou het vreselijk vinden als ze me daar niet in zouden betrekken en het niet zouden delen. Van een ander gelukkig zien word ik oprecht zelf ook blij. Het wakkert wel mijn herinnering en daarmee verlangen naar mijn oude kunnen en functioneren aan.

Sinds mijn herseninfarct ben ik gevoelsmatig vooral achteruit gegaan. En zeker; dat voel ik niet in alle aspecten van mijn leven. Ik voel wel degelijk persoonlijke groei, alleen dat zit meer in geestelijke ontwikkeling en minder in tastbare en praktijkdingen zoals werk, wonen en mijn bankrekening. Ik ben ook echt tevreden met mijn huis, maar zoals ik al zei; Partij van de Stiekeme Geest focust vooral op verlangens en gemis en wil altijd meer. Tsja, die partij is erg ambitieus. Ambitie? Het is een mooie drijfveer. Het zorgt er ook voor dat ik niet snel iets van voldoening of tevredenheid ervaar. Ik hou mezelf bij wijze van spreken steeds een worst voor de neus en heb ik hem dan bijna te pakken? Dan leg ik hem weer 100 meter verderop. Dat is wel een puntje om mee aan de slag te gaan.

Het partijprogramma van mijn lichaam baseert zich meer op rationele aspecten. Theoretisch gezien is het vele malen beter te onderbouwen dan de doelstellingen van De Geest. De Partij van mijn Lichaam benadrukt ook altijd duidelijk; ‘Zonder mij kom je sowieso nergens’. En dat is natuurlijk zo. Het is een partij waar ik continu rekening mee moet houden. Doe ik dat niet dan wordt dat al bestaande energietekort alleen maar groter. Maar diezelfde partij zorgt er ook voor dat er een hoop verlangens van mijn Partij van de Stiekeme Geest wel vervuld worden. Mijn geest vindt het ingewikkeld om samen te werken met beperkte belastbaarheid en gevoeligheid voor prikkels. Die gevoeligheid voor prikkels zorgt ervoor dat ik van activiteiten die ik altijd leuk vond nu soms minder of korter kan genieten. Ze gaan ook niet graag met elkaar in dialoog. Echt luisteren naar elkaar? Dat is soms lastig.

Aha, Misschien ligt het probleem wel niet bij mijn formateur, maar moet ik ook maar eens wisselen van Kamervoorzitter? Ga ik toch ook weer mee met de beweging van de maatschappij!

Ik zat dus te denken over oplossingen voor die strijd tussen mijn willen en kunnen. Iets dat kan bijdragen aan het vormen van een coalitie en een regeerakkoord. Waarom niet een partij oprichten die wat meer door ‘het midden’ gaat? Die tussen de partijen van mijn willen en kunnen instaat?

Misschien een naam als; Ik zeg JA tegen leven met NAH. Eentje die de Tweede Kamer van mijn interne NAH regering vult met een beetje meer van Sigrid Kaag. Een beetje nieuw leiderschap kan ik wel gebruiken. Hugo de Jonge zou haar goed aanvullen. Roepend in mijn oor; ‘Het lijkt misschien alsof je achterloopt op de rest van wereld, maar je loopt helemaal op schema hoor Fara!’ Naast Hugo neemt Mark Rutte plaats die probeert het hele boeltje samen te brengen want he: ’ Samen moet we het doen jongens! En dat je af en toe dingen vergeet Fara, dat is geen probleem. Dan zeg je gewoon sorry. Ik herinner me ook weleens gesprekken niet meer, is soms reuze handig!’ Tevens heb ik iemand als Geert Wilders nodig die af en toe even onverwachts uit de hoek kan komen en de boel eens even lekker op scherp zet. Ik hoor hem al bulderen door de microfoon; ‘Willen we MEER of MINDER energie? Thierry Baudet zou hem misschien wel wat overrulen. Want die zou in mijn Tweede Kamer zichzelf wel profileren met; ‘NAH? Waar hebben jullie het over, dat bestaat helemaal niet!’

Maar om mijn nieuwe partij wat meer in balans te brengen is er misschien toch ook een beetje versterking van links nodig. Misschien wat van Jesse Klaver, Jesse die zich hard maakt voor het goed zorgen voor mijn ínterne en fysieke klimaat. Bovendien; als ik in zijn gezicht kijk moet ik stiekem altijd denken aan de Hamster van Albert Heijn. Dat contrasteert dan weer goed met het geblondeerde haar van Wilders. Lilianne Ploumen lijkt me een geschikte partijleider in dit gevarieerde totaalplaatje. Niemand neemt ook maar iets serieus van wat ze zegt. Maar als Ploumen mijn zooitje ongeregeld dan toespreekt voelt iedereen toch wat liefde, zachtaardigheid en rust. Voor het jaarlijkse personeelsuitje van deze partij zou ze zeker Robert ten Brink uitnodigen. Want all we need is love, right? En dat kan mijn overheid goed gebruiken. Wellicht zelfs een beetje compassie vanuit mijn ik naar mezelf.

Tot slot; Ik zou Jaap van Dissel erbij halen, hij is de sleutel tot mijn oplossing naar vrijheid. Want de oplossing naar vrijheid voor mij is simpel;  Ik zou hem vragen om een vaccin voor mijn NAH vermoeidheidsvirus te maken. Ik hoorde zelfs dat er al een nieuwe prikkelvariant in omloop is. Japie? Al zou ik 60% immuun zijn, ik teken ervoor.

Nee zonder dollen, ik ben er wel over uit. Mijn innerlijke politieke spelletjes en oneindige analyses moet ik eens wat proberen in te dammen. Mijn Geest en Lichaam zijn afhankelijk van elkaar, dus een beetje samenwerking en openstaan voor wat de ander zegt en een dialoog voeren zou niet verkeerd zijn. Bovendien; Dat eeuwige debatteren en het uitvoeren van probleemanalyses? Ook dat is stilstand en op die manier ga ik zelf aan de zijkant van de maatschappij staan. Vanaf nu stem ik niet meer op 1 partij; ik stem gewoon op ‘mij’.

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, gedichtjes of andere hersenspinsels? Klik dan hier om BreinVenijn te volgen op Facebook!

@BreinVenijn

6 Replies to “Gezocht; Regeerakkoord voor mijn interne NAH kabinet”

  1. Heel sterk geschreven!! Trip down memory lane, toen ik jong volwassen was en NAH kreeg, veel herkenning!
    (O, inmiddels 40, man, 2 kinderen en koophuis verder. Een regelmatig reces van het kabinet doet ook veel goeds 😀 )

    1. Hi Ilse,

      Haha een regelmatig reces van een eigen intern kabinet kan zeker goed zijn! Alhoewel meer ‘actie’ en minder analyseren in mijn kabinet ook wel een meerwaarde zou zijn. Enneh.. 40, dat is nog altijd niet oud en wel volwassen😉

      Leuk dat je de blog gelezen hebt!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.