Posted on

Houden van mij

‘Ga je nu alweer weg?’
Teleurgesteld kijk je me aan
Je benadrukt mijn beperking onbewust
Wanneer ik niet over mijn grens wil gaan

Ik ben er al ruim een uur roep ik verontschuldigdend
Een kwartier geleden had ik al moeten gaan
Maar ik was bang om je teleur te stellen
Geplakt aan de stoel, bezwaard om op te staan

Hangend in de deurpost roep ik:
‘Was gezellig, tot snel weer!’
Tot een kwartier geleden had ik het zo ervaren
Nu overheerst zelffrustratie en het willen van ‘zoveel ‘meer’

Mijn frustratie gaat over in verdriet
Het voelt alsof ik je niet voldoende kan geven
Ik wil je weer kunnen  bieden wat ik had en
Vaker kunnen kiezen voor ‘gewoon nog even’

Ik kan het goed, houden van een ander
Maar slik,
Vele malen moeilijker
is het houden van en het wennen aan
Wat ik nog kan met mijn eigen ‘ik’.

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, gedichtjes of andere hersenspinsels? Klik dan hier om BreinVenijn te volgen op Facebook!

@BreinVenijn

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.