BreinVenijn; De zwarte & gouden randjes van mijn N.A.H.

BreinVenijn is de plek waar ik (Fara Verhagen) je meeneem op reis in het leven met Niet Aangeboren Hersenletsel als jongvolwassene. Eerlijk, puur en rauw. Mijn wens? Een stukje herkenning en erkenning vormen voor jongvolwassenen met N.A.H. Met zowel de zwarte randjes van verdriet en pijn, als de gouden randjes van verdieping en hilariteit die hersenletsel mij brengen. Gemiddeld krijgen per jaar 40.000 mensen een beroerte. Ongeveer 5.000 van de slachtoffers is onder de 50 jaar. Het aantal jongvolwassenen is dus percentueel gezien een zeer kleine groep. In mijn weg naar herstel liep ik met mijn leeftijd van 23 jaar tegen een ander soort issues aan dan de gemiddelde patiënt die revalideerde na een beroerte.

Denk aan de geestelijke strijd met het moeten leven met een ander kunnen dan voorheen, terwijl je middenin de opbouw van je carrière zit/bent. Nog vol bruisend van de ambitie. Confrontaties met verlies en struikelblokken op het gebied van relaties. Of het simpelweg de dag doorkomen met een beperkt energieniveau. Dat energieniveau bepaalt uiteindelijk grotendeels wat je wel en niet kunt elke dag.

Op 21 januari 2016 veranderde mijn leven plotseling op een donderdagavond op de tennisbaan. Tijdens een training kreeg ik een herseninfarct op 23-jarige leeftijd. Toendertijd had ik nog geen idee dat mijn kunnen nooit meer zou gaan herstellen tot wat het altijd was geweest. Inmiddels ben ik 28 jaar oud en gediagnosticeerd met een auto-immuunziekte, waarschijnlijk de oorzaak van mijn CVA. Wil je meer weten over mij? Klik dan hier, want ik ben meer dan mijn hersenletsel en auto-immuunziekte.

Waarom BreinVenijn & waarom nu?

Er zijn behoorlijk wat blogs en stukken te vinden van medepatiënten, daar heb ik zelf een hoop aan gehad. Wel viel het mij op dat de gevolgen van NAH en de reis naar herstel vanuit patiënt-perspectief vaak pas openbaar gedeeld werden wanneer iemand weer alles enigszins ‘op de rit’ had. Daarnaast betrof het vaak medepatiënten uit een andere leeftijdscategorie dan waar ik me in bevond/ bevind. Ik haalde er veel herkenning uit, maar raakte soms ook gefrustreerd van het feit dat een ander wel goed door leek te kunnen leven met Hersenletsel. Daar waar ik dat nog helemaal niet zo voelde.

Het doel van Breinvenijn is je meenemen op mijn reis, terwijl ik nog zoekende ben. Nog niet het proces van acceptatie en rouw afgerond heb en behoorlijk met mezelf en mijn brein in de knoop kan zitten. Juist om te laten zien dat er een reis is, dat die lang kan duren en het misschien ook wel is fijn is om te lezen dat er meer mensen zijn die nog niet een passende weg hebben gevonden met hun hersenletsel. Breinvenijn is zeker niet een blog vol met alleen maar frustratie, pijn en verdriet. Want eerlijk is eerlijk; De gevolgen van mijn NAH en auto-immuunziekte leiden soms ook tot hilarische en enigszins gênante momenten, prachtige ontmoetingen en waardevolle inzichten. En die tussenstops? Die zijn mijns inziens minstens zo belangrijk om te delen en zijn de gouden randjes van mijn NAH en ziekte!

Veel leesplezier,

Fara Verhagen